MM Poland Maszyny Standardy

Opis projektu

 

Postęp medycyny wymaga włączenia do procesu leczenia nowoczesnych metod i technologii, użycia skomplikowanego sprzętu i aparatury medycznej. Pojęcie „aparatura medyczna” mieści się w szerszym pojęciu „wyrobu medycznego”, określonego zgodnie z art. 2, ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 Maja 2012 r. o wyrobach medycznych (Dz.U.Nr 107, poz. 679) , jako „narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu: a) diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby, b) diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia, c) badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego, d) regulacji poczęć – których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami;.” A więc są to zarówno urządzenia diagnostyczne i terapeutyczne przeznaczone do użytku zewnętrznego (respiratory, aparaty RTG, defibrylatory, elektroencefalografy, a także skalpele, szczypce chirurgiczne i inne instrumenty), jak również urządzenia wszczepiane bezpośrednio do organizmu pacjenta.

Korzystanie z nowoczesnych rozwiązań umożliwia uzyskanie lekarzowi daleko idących korzyści terapeutycznych. Jednak wraz ze wzrostem szans na wyleczenie zwiększa się ryzyko powstania szkody. Aparatura medyczna, z racji swojego przeznaczenia, wchodzi bowiem w bezpośredni kontakt z organizmem człowieka, stąd jakakolwiek wada w procesie projektowania, produkcji lub konserwacji niedostrzeżona przez szpital, może prowadzić do poważnych zagrożeń dla zdrowia i życia pacjentów. W Polsce świadomość ryzyka związanego z użytkowaniem aparatury medycznej pozostaje wciąż na niezadowalającym poziomie. Tymczasem zrozumienie kadry zarządzającej i administracyjnej szpitali znaczenia właściwego zarządzania aparaturą medyczną i szerzej- infrastrukturą szpitalną- jest stosunkowo małe i ogranicza się zazwyczaj do zgłaszania zapotrzebowania i dokonywania zakupów nowego sprzętu ze środków budżetowych, Unii Europejskiej i innych. Sytuacja w zakresie wyposażenia szpitali w aparaturę medyczną systematycznie się poprawia i dane cytowane w „Policy Paper dla ochrony zdrowia na lata 2014- 2020” wskazują, iż nasycenie aparaturą medyczną w skali kraju ulega poprawie z zachowaniem pewnego zróżnicowania geograficznego i instytucjonalnego (w instytucjach klinicznych zaopatrzenie jest znacznie lepsze pomimo, iż bazą aparatury medycznej powinien być szpital powiatowy).

Dla prawidłowego i efektywnego (także ekonomicznie) zarządzania sprzętem medycznym konieczna jest świadomość zarówno kadry zarządzającej, administracyjnej, ale także i medycznej odnośnie istotnego znaczenia zarządzania aparaturą medyczną w procesie diagnozowania i leczenia prowadzonego w szpitalach). Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy jest zasądzanie przez sądy wciąż stosunkowo niskich odszkodowań w przypadku powstania szkody dla pacjenta spowodowanej awarią sprzętu medycznego- a w związku z tym wciąż stosunkowo niskich kosztów ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej zarówno lekarzy jak i samych szpitali. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat media nagłośniły zaledwie jeden przypadek narażenia pacjentów na utratę zdrowia w wyniku nieprawidłowego działania aparatury medycznej. W 2001 roku w wyniku awarii aparatu „Neptun” poparzeniu uległo pięć pacjentek Szpitala Onkologicznego w Białymstoku. Tymczasem niezależny amerykański ECRI Institute szacuje, że ok. 20% zdarzeń niepożądanych w procesie leczenia pacjentów ma związek z aparaturą medyczną. Sytuacja w zakresie ubezpieczeń jednak powoli się zmienia. PZU SA / PZU Życie SA, prognozuje, że w ciągu kilku lat wydatki szpitali na ubezpieczenia dorównają średniej w Zachodniej Europie. Udział ubezpieczeń we wszystkich kosztach szpitali może w ciągu kilku lat wzrosnąć nawet do 5 proc., z obecnych 1-2 proc. Wynika to z poziomu ryzyka przyjmowanego do ubezpieczenia.

Niniejszy projekt obejmie wsparciem tych pracowników szpitali, którzy zajmują się zakupem i zarządzaniem aparaturą medyczną, tak, by podnieść ich kwalifikacje do wykorzystywania wyników audytu wewnętrznego w procesie zakupu i zarządzania aparaturą medyczną oraz wyposażyć ich w wiedzę i umiejętności dotyczące rozwiązywania dylematów etycznych związanych z ich bieżącą pracą. W ramach przeprowadzonych szkoleń kierownicy i pracownicy działów zarządzania aparaturą medyczną i zamówień publicznych nabędą:

  1. wiedzę w zakresie: odpowiedzialności karnej i cywilnej w procesie realizacji zamówień publicznych i zarządzania aparaturą medyczną; uwarunkowań technicznych zarządzania aparaturą medyczną; metod gromadzenia informacji dla celów raportowania i audytu wewnętrznego; trybów prowadzenia zamówień publicznych dla serwisu i zakupu sprzętu medycznego;
  2. umiejętności w zakresie: gromadzenia informacji i narzędzi raportowania dla celów audytowych; wykorzystania informacji (w tym dokonywania analizy danych audytowych) z działów aparatury medycznej dla tworzenia SIWZ w zakupach sprzętu i prowadzenia serwisu prewencyjnego oraz napraw sprzętu medycznego; prowadzenia dialogu technicznego; umiejętności dostrzegania symptomów występowania oszustwa; zapobiegania sytuacjom potencjalnie korupcjogennym; rozwiązywania dylematów etycznych w zakresie wykorzystywania sprzętu medycznego;

Celem projektu jest wyposażenie kadry zarządzającej aparaturą medyczną, a także pracowników zajmujących się zamówieniami publicznymi w szpitalach w kwalifikacje (wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne) niezbędne do efektywnego zarządzania aparaturą medyczną, w tym analizowania potrzeb, prowadzenia audytu wewnętrznego i działań antykorupcyjnych – w celu zwiększenia efektywności funkcjonowania placówek, a także podnoszenia jakości świadczonych usług i zagwarantowania bezpieczeństwa wykorzystania sprzętu medycznego w procesie diagnozowania i leczenia pacjentów.

Poszukiwanie nowoczesnych rozwiązań organizacyjnych dla ochrony zdrowia jest od ponad dwóch dekad przedmiotem troski kolejnych ekip sprawujących nadzór nad tą dziedziną życia w naszym kraju. Brakuje jednak holistycznego podejścia do szpitala jako organizacji, którą trzeba sprawnie i efektywnie zarządzać w każdym obszarze – personel medyczny i administracyjny, zasoby (budynki, infrastruktura techniczna, aparatura medyczna), informacja (wewnątrz i na zewnątrz) oraz finanse. Nie jest możliwe wykorzystywanie pełnego potencjału wiedzy i doświadczenia lekarzy bez wsparcia ich działań ze strony pozostałego personelu medycznego, administracji, inżynierów odpowiedzialnych za aparaturę medyczną oraz pozostałych pracowników jednostki medycznej. Wiedza i doświadczenie tych osób na wszystkich szczeblach organizacji ma pozwolić na sprawną i efektywną pracę lekarzy, a tym samym na bezpieczne i skuteczne diagnozowanie i leczenie. Zmieniające się potrzeby rynku, konkurencja, rosnące wymagania pacjentów powodują, że jakość staje się jednym z ważniejszych czynników zarządzania jednostkami ochrony zdrowia. Aby sprostać oczekiwaniom otoczenia, jednostki ochrony zdrowia (podobnie jak inne organizacje) muszą podejmować działania prowadzące do doskonalenia sposobu funkcjonowania, redukcji kosztów przy jednoczesnym podnoszeniu jakości oferowanych usług.